บทที่ 70 จบเสียที

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ปาริฉัตรมาถึงสำนักงานเขตก่อนเวลานัดสิบห้านาที วรเมธขับรถมาส่ง แต่เธอขอให้พ่อรออยู่ในรถ เพราะต้องการจัดการเรื่องนี้กับพร้อมพัฒน์ด้วยตัวเอง

แผลตรงขมับเหลือเพียงรอยจาง ส่วนแขนยังมีผ้าปิดแผลผืนเล็กติดอยู่ ปาริฉัตรขยับหัวไหล่ได้ตามปกติแล้ว เพียงยังเจ็บเมื่อยกของหนัก

พร้อมพัฒน์มาถึงหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ